Muszhuszu powiązany był z żywiołem wodnym. Wąż-smok był jednym z potworów stworzonych przez Tiamat, bogini będącej personifikacją morza, do walki z Mardukiem: "Sprawiła, że powstał wąż jadowity, smok (MUŠ.HUŠ), potwór Lahamu (...)"Enuma Eliš, tłum. K. Łyczkowska, [w:] Mity akadyjskie, opracowanie zbiorowe, Warszawa 2000, s. 30.. Na Babilońskiej Mapie Świata jest wymieniony w grupie nadnaturalnych istot żyjących ina libbi (akad. ‘wewnątrz’), czyli zapewne w morzuW. Horowitz, The Babylonian Map of the World, „Iraq” 50 (1988), s. 159..
Pierwotnie wąż-smok powiązany był z bogiem chtonicznym Ninazu i jego synem Ningiszzidą, bóstwami opiekuńczymi Esznunny. Po okresie wczesnodynastycznym rolę opiekuna tego miasta przejął Tiszpak, stając się jednocześnie panem MuszhuszuJ. Black, A. Green, Gods, Demons and Symbols of Ancient Mesopotamia, s. 166 [wersja polska: Słownik mitologii Mezopotamii, s. 218].. Na odnalezionych w Esznunnie wizerunkach, pochodzących z okresu staroakadyjskiego, Tiszpak dosiada węża-smokaT.J. Lewis, CT 13.33-34 and Ezekiel 32: Lion-Dragon Myths, „Journal of the American Oriental Society” vol. 166/1 (1996), s. 29.. Powiązania z bogami chtonicznymi mogą wskazywać na postrzeganie węża-smoka jako wysłannika bóstwa, zabijającego przy użyciu trucizny na życzenie swego panaF.A.M. Wiggermann, s.v. mušḫuššu, s. 461..