Aż do wybuchu I wojny światowej w każdą ostatnią niedzielę maja w kaplicy odbywały się uroczystości maryjne, na które przybywali wierni z okolicznych miejscowości – Rozbarku, Bytomia i Piekar. Po wojnie i po III powstaniu śląskim opuszczona kaplica została zrujnowana, a z wnętrza zrabowano cenniejsze elementy wyposażenia. Około 1924 roku dalsze uszkodzenia budynku spowodowane zostały na skutek poprowadzenia w jego pobliżu nowej linii kolejowej oraz wzniesienia dworca, do budowy których używano materiałów wybuchowych. Jednocześnie, wraz z wytyczeniem nowej granicy między Polską a Niemcami, kaplica należąca dotychczas do parafii w Rozbarku przypadła parafii Najświętszej Marii Panny i św. Bartłomieja w Piekarach, a następnie parafii Trójcy Przenajświętszej w Szarleju.
Granica polsko-niemiecka przebiegała w odległości dosłownie kilkudziesięciu metrów od kaplicy. Budynek stał się więc miejscem odpoczynku strażników granicznych, którzy zaczęli go sprzątać i odnawiać, przywracając stopniowo jego dawną świetność. Teren w pobliżu kaplicy stanowił również miejsce spotkań członków polskiej drużyny harcerskiej z Bytomia oraz Polskiego Stowarzyszenia Gimnastycznego „Sokół”.