mały|Grób Marii Piglowskiej na cmentarzu powązkowskim w Warszawie Helena Maria Pigłowska (ur. 24 lutego 1876 w Fośni, zm. 2 listopada 1942 w Warszawie) – działaczka niepodległościowa i społeczno-oświatowa, wywiadowczyni i kurierka Polskiej Organizacji Wojskowej, dama Orderu Virtuti Militari, uczestniczka wojny polsko-bolszewickiej i III powstania śląskiego, bibliotekarka.
Życiorys Przyszła na świat jako córka Feliksa Paschalisa i Emilii z Bajkowskich małżonków Baranowskich. Urodziła się w majątku Fośnia (Chwośnia Wielka) w ówczesnym powiecie owruckim guberni wołyńskiej. Uczyła się w ośmioklasowym państwowym gimnazjum, a następnie na kursach pedagogicznych w Kijowie. Ukończyła je w 1896.
15 maja 1896 w Tbilisi wyszła za mąż za sędziego Teofila Władysława Pigłowskiego. Na Kaukazie w 1897 urodziła córkę Wandę, a 13 października 1901 córkę Zofię Feliksę. Za granicą spędziła 9 lat, działając na polu edukacyjnym w polskich koloniach oraz w polskich organizacjach dobroczynnych. W 1906 wyjechała do Krakowa, by umożliwić córkom naukę. Przez 3 lata uczęszczała na Wydział Humanistyczny Uniwersytetu Jagiellońskiego jako wolna słuchaczka. W 1910, po śmierci męża, zamieszkała w Kijowie z córkami. Objęła posadę kierowniczki pensjonatu przy Żeńskiej Szkole Handlowej Wołodkiewiczowej przy ul.