Kolejne cechy diagnostyczne autorzy opisu rodzaju wskazują już w obrębie kończyn. Wymieniają grzbietowo-brzuszny wyrostek łopatki, rozciągnięty w kierunku grzbietowym na odległość odpowiadającą odległości od podstawy łopatki do jej połączenia z kością kruczą. Zauważają tutaj odrębność od Thalassophonea i podobieństwo do elasmozaurów. Rozpoczynają jednak od przednio-przyśrodkowego wyrostka kości kruczej, zmierzającego przyśrodkowo pod kątem prostym do reszty kości. Wspominają dalej redukcję elementów epipodialnych, porównując ich rozmiar do kości śródstopia. Wymieniają dalej guzowatość kości ramiennej położoną wyżej od jej głowy, następnie łokciową dłuższą od promieniowej, brak otworu epipodialnego, przypominając jego obecność u wszystkich innych Pliosauridae. W kończynie dolnej wymieniają intermedium łączące się proksymalnie wyłącznie ze znacznie dłuższą od kości piszczelowej kością strzałkową, noszące tylko jedną niewielką powierzchnię stawową.