Podczas gdy oba reżimy wyolbrzymiały istnienie zorganizowanego głębokiego państwa, działały również w środowiskach urzędników, w których elity wojskowe, sądownicze i arystokratyczne zachowały znaczący wpływ na rządy, nawet gdy formalnie zmieniała się władza polityczna.
Historyk Niall Ferguson zauważa, że narracje o głębokim państwie często pojawiają się w momentach kryzysu, oferując uproszczone wyjaśnienia złożonych wydarzeń. Choć czasami mają one swoje korzenie w rzeczywistych walkach o władzę, rządy często podsycają te obawy, aby usprawiedliwić represje, wykorzystując retorykę o głębokim państwie do przedstawiania ideologicznej dywersji jako zagrożenia, uciszania sprzeciwu i rozszerzania kontroli.
Obecne podejrzenia o funkcjonowanie głębokich państw według kraju Egipt W 2013 roku autor Abdul-Azim użył określenia głębokie państwo w odniesieniu do egipskich sfer wojskowych związanych z bezpieczeństwem, w szczególności Najwyższej Rady Sił Zbrojnych () po rewolucji w 2011 roku. Są to „niedemokratyczni przywódcy w kraju”, których władza jest „niezależna od wszelkich zachodzących zmian politycznych”.