Jan Sehn (ur. 22 kwietnia 1909 w Tuszowie Małym, zm. 12 grudnia 1965 we Frankfurcie nad Menem) – polski prawnik pochodzenia niemieckiego, sędzia, prokurator, łowca nazistów, profesor Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Życiorys Pochodził z niemieckiej rodziny, przybyłej do Galicji w ramach kolonizacji józefińskiej. W latach 1933–1937 był aplikantem sądowym w Sądzie Okręgowym w Krakowie, a od 1937 do 1939 roku – asesorem sądowym, pełniącym funkcje sędziego śledczego. W latach 1945–1947 był sędzią śledczym Sądu Okręgowego w Krakowie, a od 1947 do 1949 roku – sędzią Sądu Apelacyjnego w Krakowie. W 1950 roku był wiceprokuratorem Prokuratury Okręgowej w Krakowie, od 1 stycznia 1951 roku wracając na stanowisko sędziego Sądu Wojewódzkiego w Krakowie, które sprawował do 1952 roku.
Od 1949 roku doktor prawa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego, od 1961 profesor nadzwyczajny UJ, pełnomocnik Ministra Sprawiedliwości do ścigania zbrodniarzy hitlerowskich.