Przemianom tym towarzyszył jednak początek krwawej wojny domowej, wzrost aktywności radykalnych organizacji islamskich oraz pogorszenie sytuacji gospodarczej i spadek poziomu życia ludności Iraku.
Kontekst thumb|left|Saddam Husajn, prezydent Iraku w latach 1979–2003 W latach 80. XX wieku Stany Zjednoczone oraz Irak pozostawały w relatywnie dobrych stosunkach. Pomimo trwającej zimnej wojny i socjalistycznej orientacji krajów arabskich, Irak, pod przywództwem Saddama Husajna i partii Baas, cieszył się poparciem nie tylko Związku Radzieckiego, ale także USA. Stało się tak głównie w wyniku wojny iracko-irańskiej, w której Irakowi przeciwstawiał się teokratyczny Iran, którego ambicje zagrażały amerykańskim interesom w regionie.
Po wojnie z Iranem Irak pogrążył się w poważnym kryzysie gospodarczym. Aby choć w jakiś sposób poprawić sytuację finansową kraju, rząd Saddama Husajna zażądał od sąsiedniego Kuwejtu rekompensaty w wysokości 2,4 miliarda dolarów za straty poniesione w wyniku nielegalnego wydobycia ropy naftowej ze ; umorzenia długu z tytułu pożyczek otrzymanych od Kuwejtu podczas wojny iracko-irańskiej (17 miliardów dolarów);