Szyickie obszary na południe od Bagdadu były strefą wielonarodowej dywizji, w skład której wchodziły jednostki z Polski, Hiszpanii, Włoch, Ukrainy i kilku krajów Ameryki Środkowej. Na dalekim południu, w Basrze, stacjonował kontyngent brytyjski. Obecność wojsk zagranicznych w Iraku została po raz pierwszy autoryzowana przez Radę Bezpieczeństwa ONZ w 2004 roku (rezolucja nr 1546), a następnie rozszerzona rezolucjami nr 1637, 1723 i 1790. W sierpniu 2003 roku Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła rezolucję nr 1500, która ustanowiła misję UNAMI. Od stycznia 2004 roku misja ONZ w Bagdadzie była chroniona przez jednostkę wojskową z Fidżi. W latach 2005–2008 pod flagą ONZ służył również batalion z Gruzji i brygada z Korei Południowej. Udział niektórych państw w operacji wojsk Koalicji był sprzeczny z ich własnymi konstytucjami: np. zgodnie z orzeczeniem sądu, udział oddziałów japońskich w konflikcie w Iraku stanowił naruszenie artykułu 9 Konstytucji Japonii.