We wrześniu, po zakazie wykonywania zawodu nauczycielki Niederhellmann przeprowadziła się do swoich rodziców na stare miasto, do dzielnicy, Ruhrort i mieszkała tam przy Carpstraße 18. To mieszkanie stało się nielegalnym miejscem spotkań dla podobnie myślących ludzi z ruchu oporu SPD. Do grupy należeli między innymi – Sebastian Dani i niemiecki polityk, Hermann Runge, którzy organizowali razem z innymi członkami dystrybucję nielegalnych materiałów edukacyjnych. Latem, 1934 w mieszkaniu rodziców Niederhellmann uregulowano „rozpowszechnianie nielegalnych materiałów”. Wybrane osoby rozdawały potajemnie zakazaną wiedzę.

Powstał też plan przekształcenia fabryki chleba – „Germania”, w dzielnicy Duisburga – Hamborn, w nielegalne socjaldemokratyczne centrum organizacyjne. Pomysł ten wyszedł od Johanny Niederhellmann, na którą mówiono – „Die Hanna“. Kiedy w 1935, w czerwcu centrum ruchu oporu odkryli gestapo Niederhellmann została aresztowana i poddana surowym torturom. W tak zwanym procesie fabrycznym chleba, w Duisburgu została skazana na trzy lata więzienia.

Po II wojnie światowej Niederhellmann pomogła odbudować Socjaldemokratyczną Partię Niemiec, SPD. Niederhellmann od lipca 1945 została powołana do Tymczasowej Rady Obywatelskiej.