Organa naczelne służby duszpasterskiej thumb|Uroczystość wręczenia buławy marszałkowskiej Józefowi Piłsudskiemu; z prawej biskup polowy Wojska Polskiego Stanisław Gall W strukturach Departamentu Mobilizacyjno-Organizacyjnego Ministerstwa Spraw Wojskowych, w listopadzie 1918 utworzony został Konsystorz Polowy. Na jego czele stanął ks. dziekan Jan Pajkert. Przyjął on również tytuł tymczasowego Naczelnego Kapelana Wojska Polskiego. W skład Konsystorza Polowego wchodzili szefowie: Sekcji Wyznania Katolickiego, Sekcji Grecko-Katolickiej, Sekcji Wyznania Protestanckiego, Sekcji Wyznania Prawosławnego i Sekcji Wyznania Mojżeszowego. Konsystorz zajmował się sprawami „administracji duchownej” w wojsku. Zaopatrywał kapelanów w paramenty liturgiczno-kościelne, organizował służbę duszpasterską, przeprowadził ewidencję księży pracujących na stanowiskach kapelanów wojskowych. Kwestie związane z czynnościami duszpasterskimi należały do duszpasterzy poszczególnych garnizonów i jednostek wojskowych. 18 stycznia 1919 wydano rozporządzenie Naczelnego Wodza ustalające porządek hierarchiczny duchowieństwa w Wojsku Polskim.