Morfologia thumb|left|Pęd z szyszkami Pokrój Rośnie krzaczasto, tworząc liczne, prosto wzniesione pędy oraz jako drzewo o pojedynczym pniu i stożkowatej koronie, osiągając do 10, rzadziej 20 m wysokości i do 1 m średnicy pnia. Tworzy też pędy podziemne, z których tworzą się prosto wzniesione odrosty. Liście Na starszych pędach łuskowate, rombowate z kilem wzdłuż grzbietu, o długości 3 mm i szerokości 1 mm, wyrastające gęsto, skrętolegle, przytulone do pędu, u nasady zbiegające. Liście są bardzo długowieczne, starsze nieco drewnieją i brązowieją. Na pędach młodocianych liście są także skrętoległe, ale mają kształt szydlasty, osiągają długość do 5–10 mm, są dwustronnie spłaszczone, u nasady są zbiegające. Organy generatywne Rośliny dwupienne, ale w trakcie rozwoju mogą zmieniać płeć. Szyszki męskie powstają pojedynczo lub parami na szczytach ulistnionych gałązek. Składają się z maksymalnie 12 sporofili, każdy z dwoma woreczkami pyłkowymi. Strobile żeńskie wyrastają pojedynczo, także na końcach pędów, są zwykle wzniesione, składają się z 2–4 łusek łyżeczkowatego kształtu, mniej lub bardziej rozchylonych, z zalążkiem na powierzchni doosiowej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Manoao colensoi · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.