Marian Rokicki (ur. 1914 w Mińsku Mazowieckim, zm. 6 stycznia 1940 w Warszawie) – polski działacz komunistyczny.
Życiorys Syn robotnika Piotra Rokickiego i Katarzyny z Woźniców, brat Stanisława. Z zawodu był szewcem. Od 1931 należał do Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej, za działalność komunistyczną wielokrotnie aresztowany i więziony, pierwszy raz w 1932 za kolportaż ulotek. Kolejny raz aresztowany w lutym 1933, został osadzony w Areszcie Centralnym, skąd wyszedł po pięciu miesiącach. W 1934 został sekretarzem Komitetu Miejskiego KZMP w Mińsku Mazowieckim i pełnił tę funkcję dwa lata, był również członkiem Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom. W 1936 zaangażował się w działalność antyfaszystowskiego Frontu Ludowego, działał również w kierunku zbliżenia między działaczami Komunistycznej Partii Polski a Związku Młodzieży Wiejskiej RP „Wici”. We wrześniu 1936 ponownie został aresztowany i osadzony ponownie w Areszcie Centralnym spędził tam sześć tygodni, po czym zwolniono go za kaucją. 24 grudnia 1936 wyruszył do Hiszpanii, aby walczyć tam w szeregach Brygad Międzynarodowych. Nielegalnie przekroczył granicę z Czechami i dotarł do Pragi, gdzie przebywał do maja 1937.