Barbara Kaim (ur. 1 grudnia 1952) – polska archeolog, profesor na Wydziale Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego. Jej badania koncentrują się na okresach panowania Achemenidów, Partów i Sasanidów w Iranie i Azji Środkowej.
Kariera zawodowa Barbara Kaim studiowała w Instytucie Archeologii (obecnie Wydział Archeologii). Ukończyła studia w 1977 roku. Od 1977 roku pracowała jako asystent naukowy. Po uzyskaniu stopnia doktora w 1983 roku, rozpoczęła pracę na stanowisku adiunkta w Zakładzie Archeologii Bliskiego Wschodu w tym samym instytucie. Habilitowała się w 2003 roku, przygotowując monografię poświęconą architekturze okresu kuszańskiego, a w 2005 roku uzyskała tytuł profesora uczelni. 18 kwietnia 2013 roku nadano jej tytuł profesora.
Wykopaliska W 1995 roku Barbara Kaim rozpoczęła badania archeologiczne na stanowisku Stary Serachs, położonym w oazie Serachs w Turkmenistanie. Dwa lata później rozpoczęła wykopaliska na Mele Hairam w tej samej oazie, które ujawniły pozostałości zoroastryjskiej świątyni ognia. W latach 2005–2006 była współkierownikiem Irańsko-Polskiej Misji Archeologicznej w dolinie Tang-e Bolaghi łączącej Persepolis i Pasargade – dawne stolice imperium Achemenidów w (Iranie).