W 1915 roku wyeksploatowane siłownie okrętów pozwalały na osiągnięcie prędkości maksymalnej 17 węzłów, a liczebność załóg wzrosła do 91 osób (17 Niemców i 74 Turków).
Przed atakiem sił Ententy na Gallipoli niszczyciele typu Samsun eskortowały transporty wojsk tureckich, organizowane w celu wzmocnienia sił broniących Dardaneli. 3 grudnia 1915 roku nieopodal Yalova „Yarhisar” został zatopiony w ataku torpedowym przez brytyjski okręt podwodny .
20 stycznia 1918 roku niszczyciele „Samsun” i „Basra” wzięły udział w zabezpieczeniu wypadu krążowników „Yavuz Sultan Selim” i „Midilli” pod Imroz, m.in. osłaniając powrót do Dardaneli uszkodzonego na minach „Yavuza Sultana Selima”. W październiku 1918 roku trzy ocalałe okręty odstawiono do rezerwy w Stambule.
Po zakończeniu wojny, 29 października 1923 roku niszczyciele zostały formalnie wcielony do nowo powstałej marynarki wojennej Republiki Turcji. W latach 1924–1925 jednostki przeszły remont i podjęły czynną służbę. Wszystkie trzy okręty wycofano ze składu floty w 1932 roku, po zakupie we Włoszech nowych niszczycieli. Jednostki zostały złomowane dopiero w 1949 roku w Gölcük.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia