Służba wojskowa Po promocji oficerskiej w 1977 został skierowany do 3 dywizjonu Okrętów Podwodnych 3 Flotylli Okrętów w Gdyni, gdzie objął stanowisko dowódcy działu I – nawigacyjnego na ORP „Sokół”, okręcie podwodnym projektu 613. W czasie służby na okręcie otrzymał awans na porucznika marynarki. W 1981 trafił do grupy okrętów szkolnych Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej jako zastępca dowódcy grupy organizacyjno-przygotowawczej nowego okrętu szkolnego, budowanej w Stoczni Gdańskiej im. Włodzimierza Lenina barkentyny projektu B79. Został na niej zastępcą dowódcy okrętu w pierwszej załodze. W 1982, podczas uroczystości pierwszego podniesienia bandery i nadania okrętowi imienia ORP „Iskra”, wraz z dowódcą okrętu kapitanem marynarki Lechem Soroką odebrał z rąk dowódcy Marynarki Wojennej admirała Ludwika Janczyszyna banderę wojenną oraz proporzec Marynarki Wojennej. Od 1984 przez 13 lat dowodził „Iskrą”. Podczas jego dowództwa ORP „Iskra” zdobyła najważniejszą nagrodę Tall Ships Races – Cutty Sark Trophy (1989), Medal Pokoju ONZ (1990) oraz kilkakrotnie miano Najlepszego Okrętu Marynarki Wojennej w grupie okrętów specjalnych. W latach 1987–1988 kapitan marynarki Czesław Dyrcz, jako II oficer na „Darze Młodzieży” opłynął kulę ziemską i Przylądek Horn.