Teodor Bensch przekazał zgromadzeniu na 20 lat budynek po byłym szpitalu, gdyż pozostawał on nadal własnością kościelną (Caritasu). Budynek wymagał gruntownego remontu (dokonania naprawy dachu, okien, drzwi prawie wszystkich pomieszczeń). Rozkład pomieszczeń w budynku pozwolił jednakże zaadaptować go bez trudu do celów dydaktycznych. Gdy salezjanie nie otrzymali zgody władz na uruchomienie szkoły dla młodzieży świeckiej, przystąpili do zorganizowania tu niższego seminarium duchownego. To seminarium zostało otwarte już 1 września 1948 roku, jego dyrektorem został ks. Marian Kubrycht. W roku szkolnym 1948/1949 naukę w szkole rozpoczęły dwie klasy – siódma i ósma. Najtrudniejszym czasem dla szkoły był przetrwanie okresu zimowego, gdyż z czterech pieców centralnego ogrzewania sprawny był tylko jeden, który ogrzewał tylko zachodnią część budynku.
Dekretem administratora apostolskiego Teodora Benscha z 1 września 1950 roku nazwa placówki została zmieniona na „Niższe Seminarium Duchowne Diecezji Warmińskiej”, które odtąd kształciło nie tylko kandydatów do zgromadzenia salezjańskiego, ale też kandydatów na kapłanów na potrzeby diecezji warmińskiej.