Główna część osady, zbudowana na planie prostokąta o bokach 131 × 50 m, otoczona była murem. Znajdowało się w niej 60, a później, po rozbudowie, 70 budynków mieszkalnychGrimal s. 295, 296.. Była wytyczona tylko jedna większa ulicaDembska.. W czasie prosperity miejscowości istniało także do 50 domów na zewnątrz ogrodzonego obszaru. Osada składała się z małych domków, budowanych rzędami. Każdy miał podobny układ pomieszczeńPaul G. Bahn Archeologia – Przewodnik, Wydawnictwo „Arkady” sp. z o.o., 2006, s. 246, ., był parterowy, o ścianach w dolnej partii zbudowanych z kamienia łamanego, a powyżej z suszonej cegłyGrimal s. 296, 297.. Za drzwiami wejściowymi znajdowała się komnata pełniąca głównie funkcję domowej kaplicy zdobiona malowidłami ze scenami religijnymi, następnie była większa i wyższa zdobiona komnata z jedną lub dwoma kolumnami podtrzymującym strop, wykorzystywana do bardziej reprezentacyjnych celów, np. podejmowania odwiedzających. Schody biegnące w dół prowadziły do piwnicy, gdzie przechowywano co bardziej wartościowe dobra rodziny. W dalszej kolejności w głąb domu był pokój lub pokoje prywatne, a na samym końcu ciągu niezadaszona lub przykryta matą roślinną kuchnia (z piecem) wraz z piwnicą gospodarczą. Na dachu pokoju prywatnego urządzano otwarty tarasGrimal s.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Deir el-Medina · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.