Topola deltoidalna, topola amerykańska, topola bawełnista (Populus deltoides W. Bartram ex Marshall) – gatunek drzewa z rodziny wierzbowatych (Salicaceae). Występuje naturalnie w Ameryce Północnej – głównie we wschodnich, środkowych i południowo-zachodnich Stanach Zjednoczonych, a także w południowych preriach Kanady i północno-wschodnim Meksyku.
Morfologia Pokrój Topole deltoidalne są drzewami dorastającymi do 30–40 m wysokości (maksymalnie do 55 m) i kilkudziesięciu metrów średnicy korony. Pnie osiągają do 3,5 m średnicy i często rozdzielają się na kilka już u nasady. Tworzą korony szerokie i rozwarte lub wyniosłe i wysoko osadzone, zawsze luźno ugałęzione. Kora ciemnoszara do szaroczarnej, zazwyczaj głęboko spękanaHejmanowski S. 1975. Uprawa topoli. PWRiL, Warszawa..
Pędy Gałązki są szarożółte i grube, z dużymi trójkątnymi bliznami po liściach. Pąki zimowe są smukłe, spiczaste, długości 1–2 cm, żółtawobrązowe i żywiczne.