Po wyrzuceniu z rządu kontynuował pracę na stanowisku prezesa Pocztowej Kasy Oszczędności, lecz minister Grabski doprowadził w 1924 r. do podporządkowania PKO Ministerstwu Skarbu. Ponadto w październiku 1925 Najwyższa Izba Kontroli wykryła w pracy Kasy szereg nieprawidłowości, co doprowadziło do dymisji Lindego i wytoczenia mu procesu w Sądzie Okręgowym w Warszawie. Byłemu prezesowi zarzucono popełnienie sprzecznych z prawem czynów, które umożliwiły czerpanie korzyści osobom trzecim (nie jemu samemu, ale wśród beneficjentów tych działań miał być brat Lindego – Marian). 8 kwietnia 1926 r. stanął przed sądem i nie przyznał się do winy. W napiętej atmosferze (Lindego atakowała prasa – „Robotnik”, „Kurier Poranny”, „Dziennik Bydgoski”) na dwa dni przed planowanym ogłoszeniem wyroku Linde został zastrzelony na ulicy (17 kwietnia 1926 r.). Zabójca, sierżant WP Wacław Trzmielowski tłumaczył, że obawiał się wydania zbyt łagodnego wyroku;