Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie błonki nalistnej w Ameryce Północnej, Europie, Azji, Australii i na Nowej Zelandii. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytacza liczne jej stanowiska z uwagą, że rozprzestrzenienie tego gatunku i stopień jego zagrożenia nie są znane. Bardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Zaliczona w nim jest do gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Nadrzewny grzyb saprotroficzny. Występuje przez cały rok na martwym drewnie drzew liściastych, zwłaszcza brzozy, buka, topoli, a także na opadłych liściach, porostach, owocnikach grzybów.
Gatunki podobne Istnieje wiele podobnych gatunków, które niektórzy mykolodzy zaliczają do kompleksu Athelia epiphylla: Athelia alnicola (Bourd. & Galz.) Jülich. Ma szersze i nieco większe zarodniki, Athelia teutoburgensis (Brinkmann) Jülich. Zarodniki elipsoidalne lub wąsko elipsoidalne, 9-13,5 × 5-6,5 µm, większe niż u innych taksonów kompleksu, Athelia nivea Julich. Pod względem kształtu i wielkości zarodników jest bardzo zbliżony do A. alnicola, ale ma węższe strzępki, Athelia salicum Pers. ma elipsoidalne zarodniki podobnie jak A. alnicola i A. nivea, ale mniejsze, Athelia tenuispora Jülich. Ma dłuższe i stosunkowo węższe zarodniki. W Polsce gatunki te przez W.