Badania w zakresie nisko- i zeropolowym w pewnych aspektach mają znaczną przewagę nad tradycyjnymi metodami MRJ: niejednorodne poszerzenie linii widmowych spowodowane podatnością magnetyczną jest ograniczone dla próbek w jednorodnym otoczeniu, a sygnały ZULF, będąc sygnałami niskich częstotliwości, łatwo przenikają przez przewodniki np. metale. Szczególnie ta ostatnia cecha wyróżnia się korzystnie na tle metod tradycyjnych, gdzie spektroskopia może być wykonywana jedynie w pojemnikach szklanych, kwarcowych i ceramicznych.
Do rejestracji sygnałów spinowych w tradycyjnym, wysokopolowym MRJ wykorzystywane są sensory indukcyjne, jednak ich wydajność dla typowych badań w zakresie ZULF jest zbyt mała ze względu na niskie częstotliwości sygnałów wytwarzanych w doświadczeniach ZULF (zwykle w przedziale od ok. 1 Hz do 1 kHz). Dopiero sensory wynalezione z początkiem XXI w., jak SQUID, magnetorezystory i optyczne magnetometry atomowe (np. magnetometry Spin Exchange Relaxation Free), umożliwiły bezpośrednią rejestrację widma rezonansu magnetycznego w tym zakresie. Wcześniejsze badania wykorzystywały metody pośrednie.