Przyszły „Kaiser Wilhelm II” zbudowany został w stoczni w Wilhelmshaven (nr stoczniowy 24). Okręt miał zastąpić planowaną do wycofania z linii fregatę pancerną , stąd określany był jako Ersatz–Friedrich der Große. Stępkę pancernika położono 26 października 1896 roku, a zwodowany został 14 września 1897 roku. Nazwę otrzymał na cześć cesarza Wilhelma II Hohenzollerna. Na ceremonii wodowania obecny był brat cesarza, książę Henryk Pruski. Koszt budowy okrętu wyniósł 20 mln 387 tys. marek.
Dane taktyczno-techniczne Charakterystyka ogólna Okręt był pancernikiem (przeddrednotem) wykonanym ze stali metodą nitowania. Kadłub o poprzeczno–wzdłużnym układzie wiązań podzielony był na 12 przedziałów wodoszczelnych, dno podwójne obejmowało 70% jego długości. Jednostka miała masywne nadbudówki, dwa wysokie kominy i dwa maszty palowe z marsami.
Pancernik miał długość całkowitą 125,3 metra (120,9 metra na wodnicy), szerokość 20,4 metra i zanurzenie od 7,89 metra na dziobie i 8,25 metra na rufie. Wyporność normalna (konstrukcyjna) wynosiła 11 097 ton, a pełna 11 785 ton (11 599 długich ton). Wysokość metacentryczna wynosiła 0,917–1,18 metra.