Kryształy, jeśli występują, mają zwykle kształt krótkich prętów.
Podstawki o kształcie od szeroko cylindrycznego do szeroko maczugowatego, czasami również z długimi, maczugowatymi szypułkami (ale wtedy głównie na krawędzi owocnika), 20–25 × 7,5–9 µm. Sterygmy zwykle cztery, rzadko dwie, szerokie, lekko zakrzywione do wewnątrz, około 3–5,5 × 1–2 µm. Zarodniki kuliste lub elipsoidalne (częściej), z wyraźnym wierzchołkiem, szkliste, nieamyloidalne, cienkie do nieco grubościennych (0,2–0,3 µm), 6,5–8,5 (10) × 4,5–5,5 (7) µm, gładkościenne.
Gatunki podobne Błonkę okrągławozarodnikową można zidentyfikować po zaokrąglonych zarodnikach i strzępkach ze sprzążkami. Strzępki i bazydiole są dikariotyczne, zarodniki jednojądrowe.
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie błonki okrągławozarodnikowej w Ameryce Północnej (w USA i Kanadzie) i w Europie. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytacza dwa jej stanowiska z uwagą, że rozprzestrzenienie tego gatunku i stopień jego zagrożenia nie są znane. Według źródeł zagranicznych jest gatunkiem pospolitym, w Europie Północnej jest jednym z najczęściej występujących gatunków rodzaju Athelia