Kim Yŏng-ju (, zapis hancha 金英柱; ur. 1920, zm. 2021) – koreański polityk i działacz partyjny, brat przywódcy Korei Północnej w latach 1946–1994 Kim Ir Sena.

Życiorys Urodził się w 1920 roku, na obszarze na zachód od Pjongjangu w okresie kolonizacji Korei przez Japonię lub na terenie Mandżurii, gdzie jego ojciec zbiegł po masowym buncie przeciwko japońskim władzom kolonialnym. W przeciwieństwie do swoich braci Kim Ir Sena i Kim Chol-ju, którzy w młodości wstąpili do partyzantki koreańskiej walczącej z okupacją japońską, Kim Yŏng-ju miał pracować jako cywilny tłumacz w armii japońskiej. Inne źródła podają natomiast, że w 1941 wyjechał do Związku Radzieckiego, gdzie studiował politykę i ekonomię.

Do Korei Północnej powrócił w latach 50. XX wieku po dojściu do władzy swojego starszego brata Kim Ir Sena. W latach 60 i w pierwszej połowie lat 70 XX wieku był jednym z bardziej prominentnych polityków w kraju i zajmował kluczowe stanowiska partyjne i państwowe jak szef Działu Organizacji i Doradztwa Komitetu Centralnego Partii Pracy Korei. W 1961 został członkiem Komitetu Centralnego, a w 1966 sekretarzem Biura Politycznego KC Partii Pracy Korei. Był odpowiedzialny między innymi za organizację i przeprowadzenie czystek politycznych.