O drewnianym kościele z r. 1477 nie ma żadnych dokładniejszych danych. Na tym samym miejscu w r. 1631 kanclerz Lew Sapieha wystawił dla parafii kolejną świątynię, poświęconą w tymże roku przez sufragana wileńskiego Jerzego Tyszkiewicza pod tytułem Trójcy Św., Św. Jana Chrzciciela, Wniebowzięcia Najśw. Marii Panny, Św. Stanisława Biskupa. Pierwszy zarejestrowany akt wizytacyjny z r. 1704 notuje we wnętrzu pięć ołtarzy: Najśw. Marii Panny, Św. Róży, Św. Wincentego, Św. Józefa i Ukrzyżowania. Pomimo prowadzonych w latach dwudziestych w. XVIII prac remontowych budynek świątyni nie był w dobrej kondycji, zapewne dlatego w r. 1754 staraniem ojców kartuzów wystawiono kolejny kościół. Został poświęcony przez ojca Brunona Kadaua, ówczesnego przeora bereskiego klasztoru, pod tym samym, co poprzednio, rozbudowanym tytułem. Kościół, jak i poprzednie istniejące na tym miejscu, był drewniany, na podmurowaniu. Jego interesującą bryłę „w figurze owalnej” wzbogacały zakrystia i skarbiec, a gontowy dach urozmaicały trzy kopuły obite blachą i zwieńczone krzyżami.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kościół parafialny Świętej Trójcy w Berezie (1933–1964) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.