Sild – norweski torpedowiec z przełomu XIX i XX wieku, jedna z czterech zbudowanych jednostek typu Laks. Okręt został zwodowany 30 lipca 1900 roku w stoczni w Horten i w tym samym roku wszedł w skład norweskiej marynarki. Podczas kampanii norweskiej jednostka została samozatopiona w maju 1940 roku, a następnie podniesiona przez Niemców i wcielona do Kriegsmarine pod nazwą „Balte”. Dalsze losy okrętu nie są znane.
Projekt i budowa typu Laks zostały zaprojektowane w niemieckiej stoczni Schichau na bazie torpedowców typu .
„Sild” zbudowany został w stoczni w Horten. Nieznana jest data położenia stępki, a zwodowany został 30 lipca 1900 roku.
Dane taktyczno-techniczne Okręt był torpedowcem o długości całkowitej 38,5 metra, szerokości 4,8 metra i zanurzeniu od 1,1 metra na dziobie do 2,15 metra na rufie. Wyporność normalna wynosiła 83 tony, a pełna 107 ton. Jednostka napędzana była przez pionową maszynę parową potrójnego rozprężania o mocy 1150 KM, do których parę dostarczały dwa kotły. Prędkość maksymalna napędzanego jedną śrubą okrętu wynosiła 21 węzłów. Okręt zabierał zapas 17 ton węgla.
Na uzbrojenie artyleryjskie jednostki składały się dwa pojedyncze działka kalibru 37 mm QF Hotchkiss L/45. Broń torpedową stanowiły dwie pojedyncze wyrzutnie kal.