Współpracownik Himmlera, dr Werner Best (Pierwszy szef Departamentu II RSHA), ujął to następująco: „Dopóki policja wykonuje polecenia przywództwa, działa legalnie”.
W 1946 roku Gestapo została uznana za organizację przestępczą, winną ludobójstwa i zbrodni wojennych, przez Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Norymberdze.
Struktura organizacyjna Gestapo thumb|Zrekonstruowany pokój doraźnych przesłuchań Gestapo w warszawskim Mauzoleum Walki i Męczeństwa Początkowa struktura organizacyjna Gestapo: Gruppe „IV A” – zwalczanie ruchu oporu – kierownik SS-Oberführer Friedrich Panzinger 1941–1944 Referat A-1: lewicowy ruch oporu Referat A-2: zwalczanie sabotażu i dywersji Referat A-3: prawicowy ruch oporu Referat A-4: organizacje kościelne Referat A-5: emigracja Gruppe „IV B” – opozycja – kierownik SS-Sturmbannführer Albert Hartl 1939–1944 Referat B-1: sprawy żydowskie Referat B-2: wyznania religijne Referat B-3: handel i rzemiosło Referat B-4: prasa/propaganda Referat B-5: mniejszości narodowe Referat B-6: przestępstwa graniczne Gruppe „IV C” – kartoteka i areszty – kierownik SS-Sturmbannführer Fritz Rang 1941–1943 Referat C-1: kartoteka/akta personalne Referat C-2: areszt prewencyjny Referat C-3: sprawozdawczość Referat C-4: gromadzenie informacji Referat C-5: nadzór Gruppe „IV D” – wielkoniemiecka strefa wpływów