Organizowano darmowe dożywianie, wakacyjne wyjazdy dla ubogich dzieci. Gmina żydowska otwarła własną klinikę.

W Katowicach doszło w 1933 roku do antyżydowskich wystąpień. W 1936 pod wpływem artykułów prasowych domagano się zamknięcia koszernej jatki. Przed wybuchem II wojny światowej w Katowicach mieszkało 8587 Żydów, co stanowiło ok. 6,3% ludności. W mieście wydawano własną gazetę. Przy katowickiej gminie działała m.in. szkoła im. Berka Joselewicza.

Niemieckie wojsko zajęło Katowice 3 września 1939. Synagogę podpalono wieczorem 8 września. Katowiccy Żydzi zostali zmuszeni do przeniesienia się do Generalnego Gubernatorstwa. Część z nich trafiła do Sosnowca i Będzina. Siedzibę gminy przejęło Gestapo. Oficjalnie gmina żydowska przestała istnieć.

Statystyki Katowicka gmina żydowska najprężniej rozwijała się po uzyskaniu przez miasto praw miejskich: 1702 rok – 1 rodzina, 1733 rok – 1 rodzina, 1792 rok – 1 rodzina, 1825 rok – 4 Żydów, 1840 rok – 12 Żydów, 1844 rok – 17 Żydów, 1855 rok – 105 Żydów, 1865 rok – 573 Żydów, 1870 rok – 812 członków, 1895 rok – 1600 członków, 1899 rok – 2126 członków, 1910 rok – 2979 członków, 1931 rok – 5716 członków, 1932 rok – 9000 członków, 1939 rok – ok. 12 000 członków, koniec 1939 – ok. 900 Żydów.

Przypisy

Kategoria:Historia Katowic Kategoria:Judaizm w Katowicach Katowice