W owocniku występują także szczecinki gwiaździste z 4–6 ostrymi ramionami o długości do 90 µm i szerokości 5–7 µm u podstawy, sztywne o gładkich brązowych ściankach o grubości 1–2 µm, rzadko jednorazowo rozwidlone, często nieco zakrzywione, bezprzegrodowe, w środkowej części nieco nabrzmiałe, z długą szypułką zwężająca się do strzępki generatywnej. Największe szczecinki są w subikulum przy podłożu, mniejsze w subhymenium.
Występowanie i siedlisko Opisano występowanie gwiazdozęba rdzawego w USA i Kanadzie, w Europie i Azji. W Polsce do 2003 r. znane były tylko jedno stanowisko w Puszczy Augustowskiej (W. Wojewoda, 2000). Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia.
Nadrzewny grzyb saprotroficzny. Występuje w lasach iglastych i mieszanych na martwym drewnie, głównie drzew iglastych, zwłaszcza świerka, rzadko na drewnie drzew liściastych. Rozwija się na spróchniałych kłodach, pod korzeniami starych zgniłych pniaków lub w ściółce leśnej. Czasami na starych owocnikach rozwijają się nowe.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Szczeciniakowate