Na scenach europejskich Pracowała w Wiedniu do połowy 1836 i opuściła teatr wraz z zakończeniem dyrekcji Duporta. Pomimo wielkich sukcesów u publiczności była zniechęcona tym, że zawsze wyżej ceniono tam i opłacano goszczące przelotnie tancerki francuskie i włoskie aniżeli ją jako rodzimą balerinę. Tracąc dodatkowo wsparcie swojego nauczyciela i promotora postanowiła wzorem swej słynnej rodaczki Fanny Elssler kontynuować karierę na różnych scenach jako artystka niezależna. W kilku miejscach powtarzała swoje najlepsze kreacje Mleczarki Henrietty i Wieszczki Vivianny, które przyniosły jej międzynarodową sławę kiedy jeszcze odnosiła sukcesy w Theater am Kärntnertor. Tańczyła w Mediolanie, Bolonii, Paryżu, Berlinie, Warszawie, Moskwie, Pradze, Brnie i Wenecji; wracała także do Wiednia, ale już jako artystka gościnna.