Pracowała jako freelancerka: dziennikarka i mówczyni ruchu sufrażystek w Szwajcarii. W 1886 napisała wierszowany pamflet Przyszłość kobiet. Opublikowała go w pierwszym numerze "Zurich Post" z 1887. Artykuł jako jeden z pierwszych podnosił sprawę równości obywateli i obywatelek Szwajcarii. W latach 1892–1893 na łamach prasy bezskutecznie walczyła o prawną rehabilitację działaczki na rzecz praw kobiet Caroline Farner. W 1894 wygłosiła kilka przemówień zachęcających Szwajcarki do walki o prawo do głosowania. Temat dyskryminacji kobiet podejmowała na łamach swoich powieści i tomików poezji.
W Zurychu w 1884 poznała filozofa Friedricha Nietzschego. Pomimo jego niechęci do feminizmu i ruchu kobiecego nawiązali długoletnią przyjaźń. Nietzsche podziwiał jej umiejętność mówienia po niemiecku bez szwajcarskiego akcentu. W 1886 i 1887 von Salis spędziła kilka tygodni w letnim domu Nietzschego w Sils Maria. Zareagowała oburzeniem na sugestię, że powinni się pobrać. W 1894 pomagała siostrze Nietzschego, Elisabeth Förster-Nietzsche, w poszukiwaniu archiwów filozofa, ale współpraca zakończyła się kłótnią. W 1897 von Salis zakupiła willę Silberblick w Weimarze, gdzie Nietzsche i jego siostra żyli w ciągu ostatnich 3 lat życia filozofa i gdzie później umieszczono kolekcję archiwalną Nietschego.