Okręgi korpusów w latach 1921–1939 thumb|250px|Okręgi Korpusów w 1939 Na miejsce dotychczasowych siedmiu utworzono dziesięć okręgów korpusów: Okręg Korpusu Nr I z Dowództwem w Warszawie, Okręg Korpusu Nr II z Dowództwem w Lublinie, Okręg Korpusu Nr III z Dowództwem w Grodnie, Okręg Korpusu Nr IV z Dowództwem w Łodzi, Okręg Korpusu Nr V z Dowództwem w Krakowie, Okręg Korpusu Nr VI z Dowództwem we Lwowie, Okręg Korpusu Nr VII z Dowództwem w Poznaniu, Okręg Korpusu Nr VIII z Dowództwem w Toruniu, Okręg Korpusu Nr IX z Dowództwem w Brześciu, Okręg Korpusu Nr X z Dowództwem w Przemyślu. W obrębie każdego z okręgów korpusów stacjonowały cztery wielkie jednostki (trzy dywizje piechoty i przeważnie jedna brygada kawalerii).
Dowódcy okręgu korpusu, sprawującemu z ramienia ministra spraw wojskowych władzę na terenie okręgu, podlegały pod względem mobilizacji, uzupełnienia i przysposobienia rezerw do służby wojskowej oraz administracyjno-gospodarczym wszystkie formacje stacjonujące w danym okręgu.