Szczecinki błoniaste obfite do rzadkich, szydłowate do brzuchatych, często haczykowate, twarde do grubościennych, 16–30 × 6–11 µm. Podstawki szeroko maczugowate, 4-sterygmowe, 16–21 × 7–8 µm z prostą przegrodą u podstawy. Bazydiospory szeroko elipsoidalne do jajowatych, blado do ciemnożółtobrązowych, 6–8 × 4,5–5,5 µm.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej, Europie, Azji i Argentynie. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytacza ponad 10 jego stanowisk, ale niektóre już historyczne. Bardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – gatunek potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Danii, Norwegii, Szwecji, Niemczech.
Grzyb nadrzewny, huba, saprotrof i pasożyt. Występuje w lasach, ogrodach, parkach, ogrodach botanicznych, drzewach przydrożnych. Rozwija się na żywych i martwych drzewach liściastych. W Polsce notowany na klonie jesionolistnym, klonie zwyczajnym, dębie szypułkowym, topoli osice, grabie, buku. Powoduje białą zgniliznę drewna.
Przypisy
Kategoria:Szczeciniakowate Kategoria:Mykobiota Polski