Od 1950 studiowała także archeologię, biorąc udział w seminarium prof. Włodzimierza Antoniewicza i odbywając obowiązkowe praktyki wykopaliskowe (Wiślica, Biskupin). W 1952 ukończyła studia otrzymując stopień magistra filozofii w zakresie historii.

W 1953 rozpoczęła pracę w Kierownictwie Badań nad Początkami Państwa Polskiego, a w 1954 przeszła do pracy w nowo utworzonym Instytucie Historii Kultury Materialnej Polskiej Akademii Nauk. Do początków 1973 była pracownikiem Zakładu Historii Kultury Materialnej w Warszawie, następnie przeniosła się Zakładu Archeologii Śląska tegoż Instytutu we Wrocławiu (obecnie Ośrodek Badań nad Kulturą Późnego Antyku i Wczesnego Średniowiecza IAE PAN), gdzie pracowała aż do przejścia na emeryturę. W 1965 wyszła za mąż za Tadeusza Kaletyna, historyka, konserwatora zabytków archeologicznych w ówczesnym województwie wrocławskim. W 1973 przeniosła się na stałe do Wrocławia.