Anton Paul Stadler (ur. 28 czerwca 1753 w Bruck an der Leitha, zm. 15 czerwca 1812 w Wiedniu) – austriacki klarnecista i kompozytor. Oprócz klarnetu grał też na basethornie.
Życiorys Był synem szewca. Od 1773 roku wspólnie ze swoim bratem, Johannem (1755–1804) występował w Wiedniu na koncertach Tonkünstler-Sozietät. Początkowo pozostawał w służbie rosyjskiego ambasadora w Austrii, Dmitrija Golicyna. W 1779 roku wraz z bratem został muzykiem dworu cesarskiego, ok. 1783 roku członkiem 8-osobowego cesarskiego zespołu dętego Harmonie, a w 1787 roku członkiem orkiestry dworskiej. W latach 1791–1795 odbył podróż koncertową po Europie, docierając aż do Petersburga. W jej trakcie wziął udział w prawykonaniu opery W.A. Mozarta Łaskawość Tytusa (Praga 1791), wykonując partie obbligato. Po powrocie do Wiednia do przejścia na emeryturę w 1799 roku był członkiem orkiestry dworskiej. Ostatni publiczny występ dał w 1806 roku.