Morfologia Owocniki Jednoroczne, do podłoża przyrośnięte bokiem, występujące pojedynczo lub dachówkowato w niewielkich grupach. Pojedynczy ma szerokość przeważnie do 10 cm, rzadko do 35 cm i grubość do 10 cm. Jego górna (hymenialna) powierzchnia w młodych owocnikach jest gładka, równa i matowa o barwie od żółtoczerwonej do morelowej, potem staje się czerwonobrązowa, nieco pofałdowana, pokryta brodawkami i włoskami. Są one szczeciniasto-pilśniowate, podczas wilgotnej pogody śluzowate i zlepiające się w pęczki. W starych okazach górna powierzchnia staje się naga, szorstka, popękana, bez strefowania. Brzeg w młodych owocnikach ostry, wystający i siarkowożółty, w starszych żółtobrązowy, tępy, cienki, pofalowany. Miąższ początkowo miękki, gąbczasty i soczysty o barwie od żółtawej do ochrowej, z czasem rdzawobrązowy, twardy, suchy i strefowany, w eksykatach kruchy, promieniście włóknisty. Ma grubość do 8 cm. Po uszkodzeniu szybko brązowieje. Hymenofor rurkowaty, w młodych owocnikach siarkowożółty, z wiekiem ochrowy, w końcu szaroochrowy. Są w nim jamki o średnicy 2–4 mm wydzielające wodnistą, gorzką substancję. Ma przyjemny zapach i nieco kwaskowaty smak. Cechy mikroskopowe Rurki o bardzo kruchych ścianach, tworzące jedną warstwę. Są bardzo długie;