Józef Falęcki (ur. 2 marca 1829 w Sanoczku, zm. 28 kwietnia 1879 w Krakowie) – polski lekarz, doktor wszech nauk lekarskich.
Życiorys Urodził się 2 marca 1829 w Sanoczku Za tym źródłem: . Był synem Wincentego i Marii z domu Hanowskiej. Będąc słuchaczem studiów filozoficznych na Uniwersytecie Lwowskim przyłączył się do Wiosny Ludów. Potem odbył kampanię węgierską. Następnie wcielony do Armii Cesarstwa Austriackiego. Po otrzymaniu z wojska urlopu na czas nieograniczony podjął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie 5 lipca 1857 uzyskał dyplom doktora medycyny. Uchodził za jednego z najzdolniejszych uczniów prof. Józefa Dietla, a potem za cenionego lekarza. Objął posadę adiunkta w klinice lekarskiej, którą piastował przez cztery lata, a w drugiej fazie tego okresu zastępował też profesora w prowadzeniu wykładów. Od 1859 w porze letniej ordynował w uzdrowisku w Krynicy. Zorganizował tam dla chorych zakład dla ćwiczeń gimnastycznych. Zimą bywał w Krakowie, praktykując jako lekarz i pisząc prace naukowe. W trakcie powstania styczniowego 1863 udzielał pomocy rannym. Był jednym z założycieli Towarzystwa Lekarskiego Krakowskiego, od 1862 do 1868 współpracownikiem krakowskiego czasopisma branżowego „Przegląd Lekarski”, gdzie publikował swoje prace.