W maju 1923 roku pułk został przeniesiony do Wiłkomierza, a ostatni żołnierze opuścił pas demarkacyjny 10 czerwca. 28 maja 1926 za udział w walkach przeciwko bolszewikom i białogwardzistom dekretem nr 141 Prezydent Litwy odznaczył 1 pułk piechoty im. Wielkiego Księcia Litewskiego Giedymina sztandarem orderowym Orderu Krzyża Pogoni II stopnia, wraz z dewizą Tegul meilė Lietuvos dega mūsų širdyse.
Po ataku Związku Radzieckiego na Polskę 17 września 1939, rząd Litwy wynegocjował z rządem w Moskwie przejęcie Wileńszczyzny. 15 października rozpoczęły się przygotowania do marszu na Wilno. Główną rolę miał odegrać właśnie 1 Pułk Piechoty im. Wielkiego Księcia Litewskiego Giedymina. Operacja zaczęła się 27 października pod dowództwem generała dywizji Vincasa Vitkauskasa. Po krótkiej uroczystości przy dźwiękach orkiestry o godzinie 9:20 litewscy żołnierze przekroczyli dawną linię demarkacyjną oddzielającą Litwę od Polski. 28 października o godzinie 12:15 1 Pułk Piechoty z generałem Vincasem Vitkauskasem na czele jako pierwszy wkroczył uroczyście do Wilna. Następnego dnia nastąpiło uroczyste „zdobycie” Góry Giedymina. Z placu katedralnego wymaszerowała kompania honorowa wystawiona przez 1 Pułk Piechoty. Dokładnie o godzinie 10:00 przy dźwiękach „Marszu Giedymina” dowódca pułku płk.