Stanisław Daniluk-Daniłowski (ur. 13 marca 1896 we wsi Załucze, zm. 18 stycznia 1955 w Poznaniu) – generał brygady Wojska Polskiego.
Działalność niepodległościowa W latach 1914–1917 był podoficerem 2 i 3 pułku piechoty Legionów Polskich, a wcześniej uczestnikiem polskiego ruchu niepodległościowego na terenie zaboru austriackiego.
Służba w Wojsku Polskim W czasie wojny z bolszewikami dowodził kompanią strzelecką w 7 pułku piechoty Legionów. We wrześniu 1922 przeniesiony został do 44 pułku piechoty Strzelców Kresowych, w którym między innymi dowodził batalionem. Od maja 1928 do stycznia 1930 pełnił służbę w Sztabie Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie na stanowisku referenta wyszkolenia bojowego. W międzyczasie (maj–listopad 1929) ukończył kurs oficerów sztabów w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. Następnie dowodził batalionem w 19 pułku piechoty „Odsieczy Lwowa”, a od listopada 1931 batalionem w Korpusie Kadetów Nr 1 im. Marszałka Józefa Piłsudskiego we Lwowie. Od 26 sierpnia 1938 do 24 sierpnia 1939 był ostatnim komendantem Korpusu Kadetów Nr 1 im. Marszałka Józefa Piłsudskiego we Lwowie.
W kampanii wrześniowej pełnił służbę w Sztabie Grupy gen. Leona Billewicza na stanowisku I oficera.