Zaprojektowała, kierowała budową i uczestniczyła w budowie parkingu leśnego z zadaszeniami w formie grzybów i stacji turystycznej w Leśnictwie Sianowo. Na jej cześć stacja została nazwana „Majką”. W 1982 została naczelnikiem wydziału ochrony lasów w Okręgowym Zarządzie Lasów Państwowych w Gdańsku (dzisiejsza Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych). W 1995 przeszła na emeryturę. Pracowała na pół etatu w Zarządzie Parków Krajobrazowych w Gdańsku, opiekując się parkami: Trójmiejskim, Kaszubskim i Wdzydzkim. Wygłaszała prelekcje w gdańskich szkołach. Należała do Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Leśnictwa i Drzewnictwa, Polskiego Towarzystwa Leśnego oraz Ruchu Obrony Lasów Polskich. Uczestniczyła w konferencjach, publikowała artykuły m.in. na temat epificzych grzybów Gremmeniella abietina.
Od 1960 należała do klubu żeglarskiego Gryf. Zdobyła patent sternika jachtowego, żeglowała po Morzu Bałtyckim i Morzu Egejskim. W 2002 w towarzystwie koleżanki z klubu w 48 dni zjeździły całe Stany Zjednoczone. Odwiedzały głównie parki narodowe.