thumb|Działa kwakrów w byłych fortyfikacjach konfederatów w Manassas w Wirginii (1862) thumb|Działo kwakrów w pobliżu Centerville w Wirginii. Żołnierz z kijem udaje, że podpala lont lontownicą
Działo kwakrów (ang. quaker gun) – taktyka powszechnie stosowana podczas działań wojennych w XVIII i XIX wieku, polegająca na umieszczaniu na stanowisku ogniowym drewnianej kłody zwykle pomalowanej na czarno, przypominającej swoim wyglądem prawdziwe działo. Celem działa kwakrów było wprowadzenie przeciwnika w błąd co do sił własnych i opóźnienie jego ataku.
Nazwa działa wywodzi się od chrześcijańskiego Religijnego Towarzystwa Przyjaciół (kwakrów), które tradycyjnie wyraża sprzeciw religijny wobec wojny i przemocy.
Historia W 1780 podczas wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych pułkownik William Washington po raz pierwszy wykorzystał działo kwakrów przeciwko lojalistom, których otoczył wraz ze swoimi żołnierzami w zabarykadowanej stodole niedaleko Camden w Karolinie Południowej. Pułkownik nie posiadając ani jednego „prawdziwego” działa, nakazał stworzyć je z drewna sosnowego poza zasięgiem wzroku lojalistów i wycelować w stodołę, grożąc otwarciem ognia, jeśli się nie poddadzą.