Centrala konspiracyjna „Hel” – działająca od początku 1945 do lutego 1947 niejawna struktura, utworzona przez gen. Stanisława Tatara, przy akceptacji premiera Stanisława Mikołajczyka oraz szefa Sztabu Naczelnego Wodza gen. Stanisława Kopańskiego, do której przeniesiono większość aktywów likwidowanego Oddziału VI (Specjalnego) Sztabu Naczelnego Wodza w Londynie, w celu kontynuowania działalności niepodległościowej w Polsce. Centrala „Hel” utrzymywała łączność z resztkami struktur Armii Krajowej, później organizacji „NIE” oraz Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”. Wszystkie działania były finansowane przez Fundację (fundusz) „Drawa”, zarządzany przez gen. Tatara oraz płk. dypl. Mariana Utnika i płk. dypl. Stanisława Nowickiego.
Siedziba, struktura, działacze Siedzibę centrali „Hel” umiejscowiono w Londynie w ekskluzywnej dzielnicy South Kensington, w domu zakupionym przy Cornwall Gardens 11. Pod nadzorem gen. Tatara kierował nią płk Stanisław Nowicki. Od likwidowanego Oddziału VI (Specjalnego) centrala przejęła dwa Wydziały: Łączności (Ł), nadzorujący łączność radiową, oraz Łączności Lądowej (A) nadzorujący kurierów. Centrala „Hel” miała placówki we Włoszech, m.in. „Niebo” (Rzym), „Star” (Waszyngton, USA), „Knieja” przy 1 Dywizji Pancernej (Meppen, Niemcy), „Kartel” przy 1 Samodzielnej Brygadzie Spadochronowej.