Aresztowany w Wędryni 23 kwietnia 1940 i więziony na terenie dzisiejszego Czeskiego Cieszyna, w fabryce Kohna, a stamtąd 28 kwietnia 1940, w transporcie zbiorowym, przewieziony do obozu koncentracyjnego Dachau (zarejestrowany w obozowej ewidencji, jako więzień nr 6871). Stamtąd zawieziony 6 maja 1940. do obozu koncentracyjnego Mauthausen-Gusen (zarejestrowany, jako więzień nr 3613), gdzie niewolniczo pracował w kamieniołomach. Dnia 12 lipca 1940 – całkowicie wycieńczony – przetransportowany z powrotem do KL Dachau, gdzie w 1942 zmarł.
W parafii wędryńskiej Po święceniach był wikarym w Piotrowicach, Jabłonkowie, Frysztacie i Wędryni. Na wszystkich placówkach organizował Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży i uświadamiał polską młodzież narodowo. Do Wędryni przybył jesienią, prawdopodobnie w październiku 1937 r. W latach kiedy był tam proboszczem również organizował młodzież w katolickim stowarzyszeniu mężczyzn i katolickim stowarzyszeniu żeńskim. Współpraca z proboszczem była bardzo dobra. Miał talent do pracy z młodzieżą, która często się spotykała i z którą w budynku Czytelni Katolickiej w Wędryni wystawiali sztuki teatralne – np. „Ósme przykazanie” w 1938 r.
Przypisy
Bibliografia J. Klistała, Martyrologium mieszkańców Zaolzia Tom I – słownik biograficzny, wyd.