Jerzy Ludwik Choróbski (1902–1986): Kluczowa postać polskiej neurochirurgii, kształcił się za granicą, m.in. u Wildera Penfielda w Montrealu. W 1935 utworzył oddział neurochirurgiczny w Wojskowym Instytucie Chirurgii Urazowej, a później kierował Kliniką Neurochirurgii w Szpitalu Przemienienia Pańskiego oraz Szpitalu Dzieciątka Jezus w Warszawie.

Adam Kunicki (1903-1989): Współtwórca polskiej neurochirurgii, od 1936 najbliższy współpracownik prof. Jerzego Choróbskiego. Kształcił się m.in. u Clovisa Vincenta w Paryżu. W 1945 utworzył Klinikę Neurochirurgii w Krakowie, którą kierował do 1970. Potem został kierownikiem Kliniki Neurochirurgii Polskiej Akademii Nauk w Warszawie.  

Powstanie Towarzystwa Po wojnie neurochirurdzy początkowo funkcjonowali w ramach szerszego środowiska neurologicznego. W 1962, podczas „Sejmiku Lubelskiego”, podjęto inicjatywę wyodrębnienia się z Polskiego Towarzystwa Neurologicznego. Doprowadziło to do oficjalnego powstania Polskiego Towarzystwa Neurochirurgów (PTNch) w marcu 1964.