W listopadzie 1929 roku bibliotekarz Eestimaa Kirjanduse Ühing (tłum. „Estońskiego Towarzystwa Literackiego”) Helmuth Weiss zauważył w zbiorach książkę zniszczoną przez wilgoć i pleśń. Podczas przeprowadzonego badania tomu odkrył w okładce fragmenty z książki w języku dolnoniemieckim i estońskim. Znalazł fragmenty 11 stron książki, w której tekst dolnoniemiecki był po lewej stronie, a jego tłumaczenie na estoński po prawej. Odnalezione fragmenty musiano starannie dopasować, ponieważ niektóre strony były nawet w 12 kawałkach. Najcenniejszym znaleziskiem była ostatnia strona książki w języku dolnoniemieckim, na której znalazła się informacja, że książka została wydrukowana w Wittenberdze przez Hansa Luffta 25 sierpnia 1535 roku. Próbowano odszukać brakujące strony, sprawdzając okładki innych książek oprawionych przez Gerta Kulemanna, bo to jego firma wykorzystała w 1541 roku strony katechizmu do wzmocnienia oprawy, jednak nic nie znaleziono.
Helmut Weiss i Paul Johansen zaraz po odkryciu opublikowali fragmenty znalezionego katechizmu z niemiecką przedmową i komentarzami. W 1935 roku obchodzono 400. rocznicę wydania katechizmu Wanrada-Koella. Paul Johansen i Helmuth Weiss opublikowali 11 zrekonstruowanych stron katechizmu z przedmową w języku estońskim.