E muet – samogłoska w języku francuskim zapisywana standardowo jako <e>, która w pewnych warunkach może być wymawiana jako dźwięk zwykle określany jako szwa /ə/, a w innych może nie być wymawiana wcale. Tym samym jej właściwości fonetyczne są zmienne i zależą od różnych czynników fonologicznych, morfologicznych, składniowych i stylistycznych.

Ogólnie rzecz biorąc, e muet wymawiane jest częściej w stylu formalnym i mowie powolnej, a rzadziej w stylu potocznym i mowie szybkiej. Z reguły samogłoskę tę wymawia się, gdy znajduje się ona w pierwszej sylabie grupy rytmicznej (ciągu wyrazów wypowiadanych bez pauz) oraz w pozycji po co najmniej dwóch wymawianych spółgłoskach. Zwykle natomiast nie jest wymawiana na końcu grupy rytmicznej oraz w pozycji po jednej wymawianej spółgłosce.

Istnieją ponadto pewne różnice w związku z regionalnymi odmianami języka francuskiego. W wielu odmianach e muet reprezentuje dźwięk tożsamy z głoską /œ/ lub /ø/. W niektórych jest głoską bardziej stabilną (wymawianą prawie zawsze), w innych – mniej.

Funkcjonuje kilka nazw tej samogłoski: e muet (e nieme), e instable (e niestabilne), e caduc (e wypadające), e féminin (e żeńskie), szwa (choć żaden z tych terminów nie oddaje precyzyjnie jej charakterystycznych cech).