W latach 50. i 60. zamknięto również prawie wszystkie międzymiastowe tramwaje w Mediolanie i zamieniono je na linie autobusowe.

Kolejne gwałtowne kurczenie się sieci tramwajowej nastąpiło 9 marca 1970 roku. W związku z wprowadzeniem biletów czasowych (zamiast biletów na pojedyncze przejazdy) sieć została zasadniczo zreorganizowana, z wyeliminowaniem zdublowanych linii. Dwa lata później również z Corso Garibaldi zniknęły tramwaje, by zrobić miejsce dla budowanej II linii metra.

Mimo to sieć tramwajowa w Mediolanie, choć zmniejszona, była nadal modernizowana. W 1971 roku weszła do eksploatacji nowa seria wagonów tramwajowych 4800 Jumbotram. Ich budowa polegała na łączeniu ze sobą nadwozi starszych tramwajów.

mały|Tramwaj serii 4100 z widocznymi dwoma odbierakami prądu podczas przebudowy sieci trakcyjnej (1976) Do 1972 r. we wszystkich tramwajach jeździli konduktorzy. Zostali oni wycofani między 1972 a 1979 r. (z wyjątkiem linii międzymiastowych), ponieważ ATM stopniowo przechodziło na jednoosobową eksploatację tramwajów. Jednocześnie przebiegała przebudowa taboru polegająca na zamianie pałąków, na pantografy. Wymagana modyfikacja sieci trakcyjnej została rozłożona na kilka lat ze względów kosztowych i praktycznych.