Czyreń gładki (Phellinus laevigatus (P. Karst.) Bourdot & Galzin) gatunek grzybów z rzędu szczeciniakowców (Hymenochaetaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Phellinus, Hymenochaetaceae, Hymenochaetales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Takson ten w 1881 r. opisał Petter Adolf Karsten, nadając mu nazwę Poria laevigata. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę, nadali mu Hubert Bourdot i Amédée Galzin w 1927 r. Ma 8 synonimów. Niektóre z nich: Fomes igniarius var. laevigatus (P. Karst.) Overh. 1931 Fuscoporia laevigata (P. Karst.) G. Cunn. 1948 Ochroporus laevigatus (P. Karst.) Fiasson & Niemelä 1984 Polyporus igniarius var. laevigatus (P. Karst.) Jørst. 1937. Polską nazwę nadał mu Stanisław Domański w 1965 r.
Morfologia Owocnik Wieloletni, rozpostarty, na pionowych powierzchniach rozpostarto-odgięty, czasami guzowaty, silnie przyrośnięty do podłoża. Rozrasta się wzdłuż pni i gałęzi drzew. Powierzchnia nierówna, gruzełkowata, początkowo o barwie od tabaczkowej do cynamonowobrązowej, potem szarobrązowa. Brzeg wyraźny, odstający od podłoża, jaśniejszy i sterylny. Kontekst korkowaty, twardy. Hymenofor rurkowaty. Rurki tworzą wyraźnie odróżniające się warstwy o grubości do 4 mm.