Bowien pracował początkowo jako nauczyciel w Gimnazjum Realnym w Hechingen w Hohenzollernschen Landen, a następnie od 1925 do 1932 roku nauczał plastyki w Gimnazjum Schwertstrasse w Solingen, gdzie jednym z jego uczniów był przyszły prezydent federalny, Walter Scheel. W ciągu tych lat wygłosił ponad 100 wykładów z historii sztuki w miejscowym Centrum Edukacji Dorosłych (Volkshochschule). Ponadto otrzymał z bliźniaczej fabryki Solingen zlecenie wykonania rysunkowych opisów wszystkich tamtejszych procesów roboczych. Z powodu nadzwyczajnych zarządzeń Brüninga musiał opuścić szkołę. W tym czasie był stałym bywalcem literacko-artystycznego salonu Erny i Hannsa Heinenów, co zaowocowało dożywotnią przyjaźnią z tą rodziną. Córka rodziny Heinenów, Bettina Heinen-Ayech (1937–2020), została jego najważniejszą uczennicą sztuki malarstwa.
W latach 1932–1942 Bowien mieszkał jako niezależny artysta w Egmond aan Hoef w północnej Holandii, w dawnym domu filozofa René Descartesa. Zaraz po zwolnieniu go z pracy nauczyciela wyjechał do Amsterdamu jedynie po to, by obejrzeć wystawę Rembrandta, po czym w Holandii pozostał nieco dłużej. Tam jego najważniejszym uczniem malarstwa stał się Dirk Oudes.