Historia Porozumienie z 1993 r. zakładało budowę systemu gazociągów tranzytowych dostosowanych do maksymalnego rocznego przesyłu gazu ziemnego rzędu 67 mld m³, z czego dla odbiorcy polskiego zagwarantowano (narastająco) 14 mld m³, wartość oczekiwaną do uzyskania w 2010;.. Spółka prawa handlowego zajmująca się budową i późniejszą eksploatacją gazociągu – EuRoPol Gaz (struktura udziałowa: 48% – PGNiG, 48% – Gazprom, 4% – Gas-Trading) – operowała od jesieni 1993 (23 września – zawiązanie spółki; 15 grudnia – uzyskanie osobowości prawnej). Budowa I nitki gazociągu (pozwalająca na maksymalny roczny przesył rzędu 32,96 mld m³) trwała w latach 1994–1999, pierwotnie partycypacja pieniężna strony polskiej miała zamknąć się w koszcie do 350 mln dolarów, jednak ostatecznie w 2003 r. strona polska zapłaciła 150 mln dolarów;..
Kontrakt zawarty na okres 25 lat między PGNiG a Gazprom Export w 1996 r. ustalał w systemie take-or-pay wysokość dostaw, które rozpoczęły się w 2000 r., na łącznie 250 mld m³ (faktycznie 232,32 mld m³; maksymalnie od 2010 r. na poziomie 13,44 mld m³ rocznie)..